Дома

Домашнее задание:
Задание 14. Исрпавьте ошибки.
1. Смешные рожи делали обезьяну. – Обезьяна делала смешные рожи.
2. Обезьяна сорвала голову с его шляпы. – Обезьяна сорвала шляпу с его головы.
3. Крутка скинул мальчика. – Мальчик скинул куртку.
4. Море шлепнуло в тело мальчика. – море шлепнуло тело мальчика.
5. Корабль спрыгнул в море с матросов. – Матросы спрыгнули с корабля в море.
Задание 15. А. Найдите соответствия.
1. подпрыгнуть-подскочить а) словно бы
2. перекладина-планка б) быстро
3. как будто-словно бы в) качаться
4. забавлять-развлекать г) подскочить
5. скинуть-сбросить д) ухватиться
6. взобраться-влезть е) прийти в себя
7. шататься-качаться ж) шагнуть
8. ступить-шагнуть з) планка
9. опомниться-прийти в себя и) развлекать
10. живо-быстро к) влезть
11. Зацепится-ухватиться л) сбросить

Դասարանական աշխատանք (28.01.2018)

. Կետադրի՛ր հետևյալ հատվածները

  1. Աշուն էր  ,պայծառ աշուն…

Օդը մաքուր էր, արցունքի պես ջինջ։ Կապտավուն սարերն այնքան մոտ ,այնքան պարզ էին երևում ,որ հեռվից կարելի էր համրել նրանց մաքուր լանջերի բոլոր ձորակները ,կարմրին տվող մասրենու թփերը։

Աշուն էր՝ տերևաթափով ,արևի նվաղ ջերմությամբ ,դառնաշունչ քամիով ,որ ծառերի ճղներից պոկում էր դեղնած տերևները ,խմբերով քշում տանում հեռու ձորերը։ Նույնիսկ քարափի հաստաբուն կաղնին խոնարհվում էր քամու առաջ։ Ամայի ձորերում, դեղնակարմիր անտառի հնձած արտերի վրա իջել էր մի պայծառ տխրություն։ Ջինջ օդի սառնության մեջ զգացվում էր առաջին ձյունի շունչը:

 

2. Մթնաձոր տանող միակ արահետն առաջին ձյունի հետ փակվում է ,մինչև գարուն ոչ մի մարդ ոտք չի դնում անտառներում։ Սակայն, Մթնաձորում այժմ էլ թավուտ անտառներ կան ,ուր ոչ ոք չի եղել: Ծառերն ընկնում են, փտում, ընկած ծառերի տեղ նորն է ծլում ,արջերը պար են խաղում:

Մի ուրույն աշխարհ է Մթնաձորը ,քիչ է ասել  ՝ կուսական ու վայրի: Թվում է ,թե այդ մոռացված մի անկյուն է այն օրերից ,երբ դեռ մարդը չկար , և բրածո դինոզավրը նույնքան ազատ էր զգում իրեն ,ինչպես արջը մեր օրերում։ Գուցե այդպես է եղել աշխարհն այն ժամանակ, երբ քարածուխի հսկա շերտերն են գոյացել և շերտերի վրա պահել վաղուց անհետացած բույսերի ու սողունների հետքեր։

Հիմա էլ Մթնաձորում մուգ կանաչ մաշկով խլեզներ կան ՝ մարդու երես չտեսած, մարդուց երկյուղ չունեցող։ Պառկում են քարերի վրա  ,ժամերով կարող եք նայել, թե ինչպես է զարկում փորի մաշկը թույլ երակի պես ,կարող եք բռնել նրանց։ Խլեզները Մթնաձորում մարդուց չեն փախչում։

Բարձր են Մթնաձորի սարերը, դրանից է ,որ ամռան երկար օրերին էլ արևը մի քանի ժամ է լույս տալիս Մթնաձորի անտառներին։ Եվ ,երբ հեռավոր հարթավայրում արևը նոր է թեքվում դեպի արևմուտք, Մթնաձորում ստվերները թանձրանում են սաղարթի տակ, անթափանց խավար է լինում արջերը որսի են դուրս գալիս ,վարազներն իջնում են ջուր խմելու, իր որջի առաջ զիլ ոռնում է գայլը, ոռնոցը հազարբերան արձագանքով զրնգում է Մթնաձորում։